W pierwszych dwóch latach realizowany jest program ogólny z dyscyplinami rozszerzonymi:

informatyka, matematyka, język niemiecki i angielski oraz z przedmiotami dodatkowymi: działania artystyczne, inscenizacje teatralne, warsztaty rozwijające kluczowe kompetencje. W trakcie pierwszych dwóch lat nauki nauczyciele starają się poznać potrzeby i indywidualne zainteresowania ucznia. Spersonalizowana edukacja, dopasowana do ucznia pozwoli na rozwój jego mocnych stron i umożliwi świadomy wybór dalszego kształcenia.

Od III klasy przystępujemy do realizacji szczególnego projektu: Projektu Matura. Nasi Uczniowie mają do wyboru cztery dalsze ścieżki edukacyjne (profile klasowe). Wybór profilu kształcenia poprzedzony jest badaniem predyspozycji danego ucznia przy udziale mentora (psycholog, doradca zawodowy).

Profile:

  1. Przyrodniczy (przedmioty rozszerzone: biologia, chemia);

  2. Matematyczny (przedmioty rozszerzone: matematyka, informatyka, fizyka);

  3. Humanistyczny (przedmioty rozszerzone: j. polski, historia, WOS);

  4. Ekonomiczny (przedmioty rozszerzone: geografia, matematyka, WOS, informatyka).

Dla wszystkich profili prowadzone są w III klasie zajęcia dodatkowe z zakresu ekonomii w praktyce i edukacji finansowej. Zajęcia realizowane będą przez liderów biznesu.

 

W pierwszych dwóch latach realizowany jest program ogólny z dyscyplinami rozszerzonymi:

informatyka, matematyka, język niemiecki i angielski oraz z przedmiotami dodatkowymi: działania artystyczne, inscenizacje teatralne, warsztaty rozwijające kluczowe kompetencje. W trakcie pierwszych dwóch lat nauki nauczyciele starają się poznać potrzeby i indywidualne zainteresowania ucznia. Spersonalizowana edukacja, dopasowana do ucznia pozwoli na rozwój jego mocnych stron i umożliwi świadomy wybór dalszego kształcenia.

Od III klasy przystępujemy do realizacji szczególnego projektu: Projektu Matura. Nasi Uczniowie mają do wyboru cztery dalsze ścieżki edukacyjne (profile klasowe). Wybór profilu kształcenia poprzedzony jest badaniem predyspozycji danego ucznia przy udziale mentora (psycholog, doradca zawodowy).

Profile:

  1. Przyrodniczy (przedmioty rozszerzone: biologia, chemia);

  2. Matematyczny (przedmioty rozszerzone: matematyka, informatyka, fizyka);

  3. Humanistyczny (przedmioty rozszerzone: j. polski, historia, WOS);

  4. Ekonomiczny (przedmioty rozszerzone: geografia, matematyka, WOS, informatyka).

Dla wszystkich profili prowadzone są w III klasie zajęcia dodatkowe z zakresu ekonomii w praktyce i edukacji finansowej. Zajęcia realizowane będą przez liderów biznesu.

Matematyka

 

Nasza filozofia nauczania poszczególnych przedmiotów:

Matematyka

Szkolna matematyka na ogół kojarzy się z suchymi wzorami i procedurami manipulacji nimi. Ale te wzory i procedury są jedynie zwieńczeniem długiego procesu odkrywania matematycznego obrazu świata. Czy można ten proces prześledzić? Jak najbardziej! W naszej szkole poznanie matematycznej alchemii zaczniecie od samego początku. Począwszy od obrazów M.C. Eschera, poprzez geografię, biologię, fizykę i chemię, na relacjach społecznych kończąc, doświadczycie głębokiego sensu i piękna procesu wytapiania matematyki ze świata zewnętrznego.
Matematyka nie zna granic, jest sztuką, która eksploruje wszelkie dziedziny życia. W ostatnich dwudziestu latach, głównie za sprawa wzrostu mocy komputerów i rozwoju technik informatycznych, dużego znaczenia w matematycznym świecie nabrały dwie dyscypliny: matematyka obliczeniowa i modelowanie matematyczne. Pierwsza z nich łączy w sobie komputerowe eksperymenty, które pozwolą Wam stawiać matematyczne hipotezy, z nowymi sposobami dowodzenia prawd matematycznych. Modelowanie pozwala spojrzeć na świat, a czasem przewidzieć bieg wydarzeń, przez pryzmat matematyki. Współczesna gospodarka w coraz większym stopniu wykorzystuje modele matematyczne. Nasi nauczyciele są pracownikami Ośrodka Zastosowań Matematyki i Informatyki na Uniwersytecie Zielonogórskim, zespołu badawczego, który zajmuje się modelowaniem matematycznym. Będą mogli wprowadzić Cię w arkana sztuki matematyki obliczeniowej i modelowania na dowolnym poziomie zaawansowania.  
Część z Was ma dobre doświadczenia z matematyką, inni czują przed nią lęk. W naszej szkole Wasze dobre doświadczenia będą jeszcze lepsze. Lęk natomiast najpierw oswoimy, a potem wspólnie się go pozbędziemy. Bo matematyka jest tego warta!

Andrzej Kisielewicz

Język polski

 

Język polski

Każdy język to kod, system rozmaitych znaków (słów, wyrażeń, formuł matematycznych, fizycznych, chemicznych itd.), różnorodnie konfigurowanych i będących nośnikami celowo przez nadawcę formułowanych komunikatów. Istnieją wszakże również mowa ciała czy przekazy prezentowane za pośrednictwem obrazu (malarstwo, grafika, rzeźba, dziewiarstwo itp.), dźwięku (sztuka radiowych słuchowisk, utwory muzyczne) bądź ich połączenie w formie filmu, widowisk teatralnych, wystąpień kabaretowych. To rezultaty działań ludzkiego umysłu. Ale mówi też natura. Fauna, flora przemawiają wyraziście – a to poruszającym świergotem ptaków czy nadzwyczajną malowniczością krajobrazu. Rozgwieżdżonym niebem woła i kosmos – zdawać by się mogło – urządzony chaotycznie, niemniej Jan Kochanowski, spoglądając w górę, podziwiał ład, harmonię gwiezdnej ozdoby nocy. Niczym czarnoleski poeta trzeba nauczyć się widzieć, słyszeć, odczuwać te wszystkie fenomeny, by rozumieć; po prostu – by rozumieć świat, ludzi, siebie. Albo odwrotnie raczej – siebie, ludzi, świat. Ponieważ, jak śpiewał nieomal z zachwytem Louis Armstrong, „what a wonderful world”, warto poznawać urodę bytu we wszelkich jego przejawach. Zadziwia ogrom egipskich piramid, krągłość romańskich kościołów, strzelistość gotyckich katedr, niedosiężność średniowiecznych zamków, przepysznych pałaców, odwaga linii i kształtów dzieł Wassilego Kandinsky’ego, atrakcyjny schematyzm powieściowych fabuł Dana Browna – krzyczą myślą, znaną, oczywistą, aczkolwiek czasem nierozpoznaną. Nie można ich nie poznać! Rozpasane fiordy, groza przełomu Wielkiego Kanionu, Bieszczady oraz niezliczona masa różnych miejsc naszego globu zachwycają pięknem – podziwiają je turyści, natomiast artystów od wieków nieustannie inspirują. Cywilizacyjny pęd ujawnia zarazem odmienne, smutne oblicze – nie można stracić go z oczu. Ma różny wymiar, często w najwyższym stopniu tragiczny, jednakże wola trwania zapomina złe, wybacza i nie tylko pragnie dobra, lecz do niego dąży – odruchowo, z nadzieją, głęboką wiarą w lepsze jutro. Bo to przyszłość Twoja, moja, nasza… 

Proponowany cykl lekcji będzie opierał się na serii rozmaitych projektów – dużych i małych, indywidualnych i zespołowych, krótkotrwałych i nieco bardziej długofalowych. W każdym segmencie kształcenia wolno wyjść od obrazu, statycznego, ruchomego, przestrzennego czy płaskiego, a może od motta bądź wywiadu, relacji, spostrzeżenia… Możliwości jest wiele – wszystkie prowadzą do rozumienia poprzez namysł, konfrontację myśli, ogląd zjawisk w rozmaitych aspektach. Wskazana burza mózgów! Materialnym pokłosiem tak pomyślanych zajęć staną się autentyczne wypowiedzi uczniów, np. teksty, zapisy debat oksfordzkich, rysunki, kolaże, zdjęcia, krzyżówki, słuchowiska, scenariusze, utrwalone elektronicznie scenki teatralne, aranżacje muzyczne, filmy… Niech praca będzie pracą i niech otrzyma wymiar konkretnej realizacji. Zawsze dobrej, ponieważ wykonanej z zaangażowaniem, a przede wszystkim w grupie uczniowskiej. Nie zabraknie powodów do uśmiechu, zabawy, może i łez – nauka więc przyjdzie tym łatwiej, zwłaszcza że każdy uczestnik lekcji w takiej ich formule uzyska dodatkowych nauczycieli, koleżanki i kolegów z klasy, rówieśników – myślących podobnie i zmagających się ze zbliżonymi problemami. W takich okolicznościach o weryfikację słuszności własnych obserwacji, poglądów nie będzie trudno, zrodzi się bowiem odruchowo i w najbliższym kręgu, ujawni zarazem spektrum predyspozycji, które warto wzmacniać, rozwijać i dbać o nie z pieczołowitością. Właściwie wyłącznie pełna autonomia każdego członka grupy pozwoli wyzwolić jednostkowy potencjał, zbuduje rzeczywiste wzajemne zaufanie i stworzy odpowiednie warunki kształcenia. W rezultacie objawi się to, co subiektywne, a co obiektywne, bez instytucjonalnej, tj. belferskiej i podręcznikowej ingerencji. Tak się zrodziliśmy, że tkwi w nas intuicja, najczęściej bezbłędna, choć czasem tłumiona, bo koleje losu płatają figle. Trzeba jednak i o instynkt się upomnieć. Zawsze pomaga, by zachować równowagę.

Realizacji tzw. podstawy programowej służy fundament – rozumienie tekstów kultury, tekstów użytkowych i tekstów innego autoramentu, rozumienie zasadności ich klasyfikacji pod względem formalnym oraz treściowym, rozumienie sensu każdego komunikatu. Odpowiednie, trafne pojmowanie całej palety zróżnicowanych przekazów stwarza szanse, by operować danymi na różnym poziomie – od szczegółowego ujęcia (np. jeden motyw) po uogólnienie w szerszej perspektywie (chronologicznej: dzieje motywu, tzw. topos, motyw wędrowny) bądź też jego użycie jednostkowe (powiedzmy przykładowo: krzyż i jego symboliczne znaczenia wespół z dosłownym, aczkolwiek w ujęciach odmiennych, zatem w podejściu komparatystycznym, a pojawią się analogie, paralele). Nieodzowna jest świadomość organizacji tekstu – kompozycyjna, w zakresie szaty językowej i wykorzystanego stylu, dajmy na to: wysokoartystyczny, popularny, kolokwialny czy publicystyczny. Co innego jeszcze przesłanie, często motywowane demagogią, propagandą, (tanią) atrakcyjnością, doraźną promocją – zwykłą hipokryzją. Tuszowanie i retuszowanie utrwalanego pochodem liter (i nie tylko liter) obrazu rzeczywistości jest stosowana od wieków – to retoryka; także i jej meandry przynajmniej w pewnym zakresie należałoby poznać – na poziomie tekstu oraz zwłaszcza kontekstu. Ten ostatni niejednokrotnie dopiero ujawnia istotę rzeczy, przesłanie i cel formułowanej informacji. Manipulowanie wrażeniami odbiorcy, nieświadomego dokonywanych na nim zabiegów, jest ciągle obecne w dziejach ludzkości. Niestety. A trzeba umieć oddzielać ziarno prawdy od plew fałszu. Humanistyka od zawsze poszukuje prawdy, tej przesadnie manifestowanej (a przez to nieco podejrzanej), pieczołowicie kamuflowanej czy zwyczajnie sponiewieranej i tym się różni od matematyki czy nauk ścisłych, pokrewnych – opisują bowiem prawdę bezsprzecznych reguł bytu, reguł niewzruszonych. Człowiek zaś (wskutek toku jego spraw) podatny jest na… wzruszenia, mimo że nieomal w identycznych odsłonach – choć zmieniają się dekoracje, rekwizyty, stroje – powtarzają się wciąż, na okrągło i w kółko…, więc raczej to… reguła. 

Nie sposób nie wspomnieć o roli świadomości językowej, niezbędnej przynajmniej na poziomie podstawowym. Kształtuje bowiem kulturę wypowiedzi, zapewnia jej pożądaną precyzję. Mowa o gramatyce – jej znajomość wydaje się niezbędna i nie chodzi tu wyłącznie o element patriotycznej edukacji. Wiedza z zakresu struktury języka, a zwłaszcza syntaktyki, części mowy, frazeologii czy prawideł rządzących fleksją, koniugacją stanowi fundament dla każdego użytkownika polszczyzny, zarazem sprzyja w procesie przyswajania języków obcych, w których bez orientacji np. o szyku zdania ani rusz (inwersja choćby w angielskim, francuskim, niemieckim…).

Warsztatowej jeśli nie doskonałości, to przynajmniej sprawności należy przypisać funkcję najważniejszego instrumentu w obcowaniu z jakimkolwiek komunikatem. Z każdym. Tylko możliwie pełne jego pojmowanie daje pewność rozumienia. Największym sukcesem będzie pytanie „nie rozumiem”, to sposób na budowanie zaufania. Ja też nie wiem… Albo inaczej – niech Sokrates przemówi ostatecznie – wiem, że nic nie wiem… Nauczmy się razem! „No to do roboty” – tak z kolei mawiał jeden z moich mistrzów. prof. Wiesław Wydra. Krótko – nie trzeba wspinać się na wszystkie ośmiotysięczniki tego globu, by przeżyć przygodę życia…

Zabierzmy się w tę wyprawę razem. Osiągnijmy przyczółek. Bazę. Stąd widać, w którym kierunku iść i jaki szczyt osiągnąć. Warto. Nie ma takiego, który nie byłby zachodu.

Radosław Sztyber

Fizyka

 

Fizyka

Fizyka w dzisiejszych szkołach sprowadza się do abstrakcyjnego “podstawiania do wzorów”, które są wprowadzane “na zimno” bez podania interpretacji, czy też motywacji. Przez to wzory fizyczne traktowane są z brakiem zrozumienia a nawet lękiem. Rozwiązywanie zadań niepraktycznych, stworzonych czysto na potrzeby podręczników szkolnych, sukcesywnie zniechęca do zgłębiania wiedzy fizycznej. Fizyka w odróżnieniu opiera się na eksperymencie, na poszukiwaniu odpowiedzi na pytania: gdzie, kiedy, ile, w jaki sposób? Wzór fizyczny łączące pewne mierzalne wielkości wynika z obserwacji a swoją prawdziwość zyskuje w momencie potwierdzenia eksperymentalnego. Fizyka tak naprawdę próbuje wyjaśniać, z jakich elementów składa się rzeczywistość i w jaki sposób te elementy na siebie oddziałowują. Odpowiada na fundamentalne pytania. Spójrz na to, ile cudów technologii Cię otacza. Żyjemy w czasach ogromnego rozwoju technologicznego. Wszystko to zawdzięczamy zrozumieniu praw obowiązujących w świecie, w którym funkcjonujemy. Symulacje komputerowe, pomiary fizyczne, filozofia, zgłębianie wiedzy na temat urządzeń otaczających nas każdego dnia. Jak działa komputer?  Czym jest czas? Czy wszechświat się rozszerza? Co było przed wielkim wybuchem? Pomiar naszych fal mózgowych?

 

Informatyka

 

Informatyka

Jest tyle ciekawszych pytań, od tych które zwykle się zadaje w szkole…

Pamiętaj, nie musisz wiedzieć wszystkiego, zanim zaczniesz badać niezwykłe zjawiska.

Jest tyle ciekawszych pytań, od tych które zwykle się zadaje w szkole… Pamiętaj, nie musisz wiedzieć wszystkiego, zanim zaczniesz badać niezwykłe zjawiska. Żyjemy w czasach przełomu technologicznego. W najbliższych dziesięcioleciach nasz świat zmieni się całkowicie, a dla większości osób obcowanie z urządzeniami zaawansowanymi technologicznie i wymagającymi znajomości programowania w mniejszym lub większym stopniu stanie się nieodzowne. Obecna technologia elektroniczna daje ogromne możliwości. Moc obliczeniowa naszych komputerów przewyższa moc niegdysiejszych laboratoriów, które pozwalały wykonywać przełomowe dla nauki obliczenia. Z jednej strony ciągły rozwój gier komputerowych będących preludium do wirtualnej rzeczywistości, z drugiej rozwój sztucznej inteligencji AI który wykładniczo przyspieszy rozwój nauki.  Ponadto szeroko dostępne układy scalone, mikrokomputery typu Raspberry Pi  pozwalają na tworzenie własnych projektów inteligentnych urządzeń jak automatycznego systemu nawadniania Twoich roślin, inteligentnego drona który będzie wykrywał Twoją osobę i Ci towarzyszyć, czy też elektroencefalograf który pozwoli Ci sterować “myślami” inne urządzenia.  Nie podzielamy zasady często obowiązującej w świecie edukacji, mówiącej “naucz się wszystkiego w podręcznikowym formacie, może się kiedyś przyda”. Preferujemy podejście: “znajdź cel, coś co Cię zainteresuje, znajdź w sobie motywacje”, wtedy wszystko inne, w tym wiedza przyjdzie z łatwością.

 

Historia

 

Historia

Historia to nie daty dzienne ani rocznice. Historia to nie tylko wielka polityka, koronacje królów i rozbiory Polski. To nie same wojny i rewolucje. Owa dziedzina wiedzy to przede wszystkim logiczny ciąg przyczynowo-skutkowy oparty na racjonalnym, analitycznym myśleniu. Po moim kursie uczeń potrafił będzie bez problemu poruszać się w tym schemacie. Będzie wiedział, że każde wydarzenie wywołuje szereg lawinowych konsekwencji, które składają się na przyszły obraz świata. Niczym detektyw potrafił też będzie odnaleźć przyczyny wydarzeń zarówno doniosłych, jak i tych zwykłych, metodą dedukcji. Zrozumie też, że współcześnie historia pojmowana jest jako kreacja dziejów. Każdy reżyser, pisarz, artysta również jest na swój sposób historykiem, jeżeli tylko pokusi się o logiczną wizję dziejów, które opowiada. Historia nie musi też być powszechna, mikrohistoria bowiem pozwala uczniowi bardziej empatycznie zgłębić ten fascynujący proces, by niczym małymi puzzlami odtworzyć układankę tego co nas niegdyś otaczało i wyciągnąć wnioski na przyszłość.

Język niemiecki

 

Język niemiecki

Otwarty przed nami świat oraz dostępność wszelkich mediów wymuszają na nas pozyskanie umiejętności skutecznego komunikowania się w każdej sytuacji i w wielu językach. Choć dominującym językiem obecnie jest język angielski, to równie ważny dla nas ze względów na naszą przeszłość a także położenie geopolityczne jest język niemiecki. Nauka języka niemieckiego na poziomie podstawowym to przede wszystkim praktyczne ćwiczenia doskonalące umiejętność porozumiewania się w sytuacjach życia codziennego i zawodowego. W dużej mierze ćwiczenia praktyczne oparte będą na grach zespołowych, integracyjno- językowych, dydaktycznych, odgrywanie ról oraz giełda pomysłów. Podstawowe zagadnienia z zakresu gramatyki języka niemieckiego zostaną wprowadzone przy pomocy pracy z tekstem: podręcznikiem, materiałami dodatkowymi, nagraniami itp. Jednak to nie tylko ćwiczenia językowe. To również teoretyczna wiedza o krajach niemieckojęzycznych, ludziach obyczajach, dorobku kulturowym, pogłębiona licznymi wycieczkami (jedno i wielodniowymi) do Niemiec.

Małgorzata Konopnicka

Język angielski

 

Język angielski

Wielu chciałoby mieć przed domem prawdziwy angielski trawnik. Wymaga to niestety ogromu ciężkiej pracy, odpowiedniego klimatu i wreszcie setek lat tradycji i doświadczeń angielskich ogrodników. I efekt często jest tylko produktem „angielskopodobnym”. Na szczęście z językiem angielskim jest zupełnie inaczej. Radość z posługiwania się nim można czerpać już od początku nauki. Większość z Was, rozpoczynających naukę w liceum już to wie. Ta radość jest czymś naturalnym. Dlatego też najważniejszym zadaniem nauczyciela jest właśnie nie popsuć tego pięknego uczucia. Albo jeśli, gdzieś się zgubiło, pomóc Uczniowi na nowo poczuć zadowolenie i dumę z własnego „potencjału komunikacyjnego”. My zrobimy coś więcej. Wybierzemy się razem w drogę (a raczej wiele dróg) poznawania coraz to nowych rejonów tego nie tylko użytecznego, ale i pięknego języka. Wiele dróg, bo każdy Uczeń powinien sam ustalić swój cel i drogę w jego kierunku. I cierpliwie, ale po swojemu nią iść. Wykorzystując swoje potencjały, talenty, wielorakość własnej inteligencji. Jak będzie pagórek, czy zakręt to sobie wzajemnie pomożemy. Na tym polega współpraca. Jak będziemy mieli radość z nauki to i o maturę możemy być spokojni. Lubimy różne rzeczy, mamy różne potencjały, zainteresowania, radości i smutki – będziemy się nimi wspólnie zaciekawiać, słuchać siebie, rozmawiać, uczyć w różnych naturalnych sytuacjach. Na tym polega komunikacja. A co będzie dalej, to zależy od całej grupy i każdego z osobna. To co? Let’s go.

dr Andrzej Zygadło

Geografia

 

Geografia

Program fakultatywny oparty jest na podstawie programowej LO, zmodyfikowany program nauczania geografii, oparty na szerokim zastosowaniu metody badawczej, projektu edukacyjnego i technologii cyfrowych. Program umożliwia zdanie egzaminu maturalnego na poziomie rozszerzonym.

Program pomaga rozwinąć kompetencje kluczowe przydatne w uczeniu się przez całe życie, ze szczególnym uwzględnieniem kompetencji w zakresie matematyki i przedmiotów przyrodniczych oraz kompetencji naukowych, technicznych i cyfrowych. Program zakłada, między innymi, że uczeń lub uczennica w toku nauki geografii w LO:

• biorą stery w swoje ręce i samodzielnie planują swoją naukę i oceniają swoje osiągnięcia

• opracują indywidualne elektroniczne portfolio kompetencji zawierające dokumentację własnych działań

• wykorzystają w procesie uczenia się narzędzia cyfrowe takie jak; mapy cyfrowe, geograficzne systemy informacyjne (GIS), platformy cyfrowe, symulatory i gry strategiczne, wirtualną rzeczywistość, przeprowadzą pomiary i badania terenowe z wykorzystaniem metodologii badań geograficznych,

• rozwiną własne zainteresowania i pasje, w ramach podejmowanych tematów projektów edukacyjnych.

Przykłady tematów geograficznych projektów edukacyjnych:

• KOSMOS Humboldt ‘a - śladami odkryć Patrona

• Mój KOSMOS – moja przestrzeń, moje miejsca i relacje

• Po piętrach z Humboldt’em – modele pięter klimatycznych, roślinnych i glebowych,

• Ożywiamy skamieniałości – model 3D morza dewońskiego.

• Nawigacja z GPS i bez GPS

• Zróbmy sobie klimat – projekt działania lokalnego

• Nasz Elektroniczny Atlas Statystyczny

• „Skąd my som?” – badamy trasy migracji naszych przodków

• Krajobraz w panoramie 360° i 3D, w szkicu i multimediach

• Polska i Świat – statystyczne modele współzależności wg np.; baz danych GUS, GAPMINDER, WORLDMAPPER.

Aleksander Ławiński

Wychowanie fizyczne

 

Wychowanie fizyczne

Pełni ważne funkcje edukacyjne, rozwojowe i zdrowotne. Wspiera rozwój fizyczny, psychiczny i społeczny uczniów i kształtuje potrzebę aktywności fizycznej i troski o zdrowie w okresie całego życia. Jest nie tylko przygotowaniem sprawnościowym, ale przede wszystkim prozdrowotnym. Wychowanie fizyczne będzie realizowane w formie zajęć klasowo-lekcyjnych i zajęć do wyboru przez ucznia, w tym: zajęć sportowych, zajęć rekreacyjno – zdrowotnych, zajęć tanecznych lub aktywnej turystyki. Program zajęć oprócz realizacji podstawy programowej zostanie wzbogacony o fakultatywne zajęcia: aqua aerobicu, fitness, ratownictwa wodnego, tenisa stołowego, rajdy trekkingowe, spływy kajakowe. Uczniom z przeciwwskazaniami do intensywniejszych wysiłków zaproponowane zostaną odrębne zajęcia dostosowane do możliwości i potrzeb takie jak: pływanie usprawniające, czy boccia.

Tomasz Grzybowski

Edukacja dla bezpieczeństwa

 

Edukacja dla bezpieczeństwa

Edukacja dla bezpieczeństwa, najczęściej traktowana jest jako piąte koło u wozu. Masa definicji, niestosowanych na co dzień terminów, uczenie się na pamięć - może przygnębiać. Ale edukacja dla bezpieczeństwa wcale nie musi być nudna! Można ją potraktować jako przygodę w świecie w którym nie zawsze wygrywa silniejszy i potężniejszy. Edukacja dla bezpieczeństwa to ciągła opowieść o realnych sytuacjach, przeżytych przez ludzi, wplątanych w dziejącą się rzeczywistość. Ciągle zmieniająca się współcześnie sytuacja międzynarodowa, gospodarcza i naukowo-techniczna powodują, że nie można traktować bezpieczeństwa jako czegoś stałego i zagwarantowanego, Podczas zajęć z EDB wprowadzimy Was w obszar pełen zagadek, niewyjaśnionych do końca spraw – pokazać jasne i ciemne strony bezpieczeństwa. Aby czuć się bezpiecznie w dzisiejszej rzeczywistości należy poznać mechanizmy rządzące światem.

Jarosław Siuda

Przedsiębiorczość

 

Przedsiębiorczość

Świat wokół stale się zmienia. Każdego roku szkoły wypuszczają ze swoich murów świetnych specjalistów. Mają ogromną wiedzę i dosyć łatwo znajdują pracę na pełnym etacie. Niestety, niewielu z nich jest przygotowanych do założenia własnej firmy. Niewiele szkół rozwija u swoich uczniów takie kompetencje jak przedsiębiorczość, kreatywne myślenie, odwagę biznesową. Mamy pomysł, jak to zmienić. Pokażemy Ci, jak wyznaczać cele, ale co najważniejsze nauczymy Cię, jak do nich dojść różnymi ścieżkami. Jedną z nich będzie praca nad modelem biznesowym i własnym biznesem. Ty sam po takich zajęciach zdecydujesz, która droga dla Ciebie jest najlepsza. Może zechcesz wspierać różne biznesy jako świetny specjalista, a być może odkryjesz, że założenie i prowadzenie takiego biznesu jest tym, co chcesz robić. Damy Ci możliwość pracy z doświadczonym praktykiem, który od kilkunastu lat doradza firmom i organizacjom, który w parkach naukowo-technologicznych pomaga startupom wprowadzać nowe produkty na rynek. Wspólnie będziecie testować rozwiązania i weryfikować stawiane hipotezy. Odważysz się?

Marcin Jerzynek

Pedagogika

 

Pedagogika

Nasze liceum to miejsce gdzie ważne są relacje. To one tworzą klimat, dają radość i cierpliwość do pracy. To one pomagają w trudnych chwilach. Dlatego też rolę pedagoga w tej szkole postrzegam jak bardzo specyficzną. To będzie tak naprawdę „Strażnik” tych relacji. Uczniów w różnych szkołach można trenować, tresować, albo nawet zawierać z nimi sojusze kumpelskie. Prędzej czy później to popsuje wzajemne relacje. My chcemy, aby nauczyciele i uczniowie w naszym liceum byli partnerami. To oczywiście wymaga gotowości dwóch stron i dbałości o prawa. Nie tradycyjnie pojmowane i zapisywane na murach wielu szkół „Prawa i obowiązki ucznia” ale Prawa Człowieka. Tak po prostu. Z tymi, którzy uważają, że w szkole to się nie może udać, idę o zakład. Stawkę ustalimy indywidualnie – ale mogę dużo poświęcić bo jestem pewny, że wygram. Bo wiem, że tego można się przy udziale pedagoga nauczyć. Partnerskiej komunikacji, współpracy a nie kompromisu, wzajemnego ustalania granic a nie ich narzucania, zaangażowania a nie tylko narzędzi motywacyjnych, sposobów radzenia sobie z dobrymi i złymi emocjami a nie ich tłumienia…. I wiele innych rzeczy, o które trzeba dbać. Bo o relacje trzeba dbać. Ale przede wszystkim wyeliminujemy to, co tak bardzo nam uwiera w szkołach. Wszechobecne ocenianie. Do właściwej pracy i rozwoju nie potrzebujemy ocen. Potrzebujemy informacji zwrotnych. Będziemy się wzajemnie uczyć je dawać i przyjmować. I oczywiście z nich korzystać. Każdy uczeń ma swoją własną drogę rozwoju. Idzie tą drogą wykorzystując swoje talenty, potencjały, wielorakość swojej inteligencji. Ta droga bywa czasami wyboista, kręta, ale żeby czuć radość jej pokonywania musi być własna (nie pedagoga, rodzica, czy nauczyciela). Rolą tych „starszych” jest młodemu człowiekowi towarzyszyć, jak trzeba pomóc, czymś zafascynować. Aby to dobrze zrobić trzeba młodego człowieka przede wszystkim słuchać. Pedagog jest właśnie od tego aby przypominać o tym nauczycielom … oraz rodzicom. Zapytajmy czasami naszych nastolatków o coś więcej niż tylko „jak tam w szkole?”. Słuchanie buduje relacje.

dr Andrzej Zygadło

Plastyka/sztuka

 

Plastyka/sztuka

Po co sztuka w szkole? To przecież nie nauka…, to przecież zajęcie dla tych, których ‘Bozia’ obdarowała niekwestionowanym talentem, a przecież nie każdy może być i nie każdy chce być artystą. NIE, NIE, NIE… Wielu z Was…, wielu z nas pisze wiersze, komponuje muzykę, zajmuje się DJ-ką, robi zdjęcia w zaciszu domowym nie publikując swego dorobku. Ci zaś co nie piszą, nie fotografują, nie komponują, każdego dnia korzystają z dorobku sztuki – słuchając, czytając, malując, oglądając. Każdy, mniej lub bardziej świadomie, styka się z taką czy inną formą twórczości, chociażby poprzez codzienną aktywność na portalach społecznościowych – Fb, Instagramie, Tik-tok-u, Twisterze. Przeglądamy, komentujemy, wstawiamy – każdy wg własnego poczucia estetyki, własnej wrażliwości, poczucia sprawiedliwości, wewnętrznej potrzeby publicznej wypowiedzi. Są również i tacy, którzy nie będąc pewnymi jakości własnych wypowiedzi (umiejętności, kompetencji, wiedzy), chowa swoją twórczość głęboko w szufladzie - szkoda. Czym zatem jest sztuka i czemu służy? Sztuka to kreacja własnej wartości, budowanie tożsamości, umiejętności głośnego wyrażania własnej prawdy i realizacja wolności. To poznawanie świata, a poznać świat, to umieć obserwować, świadomie postrzegać rzeczywistość i co się z tym wiąże – umiejętnie nazywać zjawiska, które nas otaczają. Rzeczy nie ponazywane nie istnieją w naszej świadomości, choć istnieją rzeczywiście. Sztuka daje nam narzędzia, by nazywać. Pozwala kształcić elastyczne postrzeganie świata, tak ważne wobec nieustających zmian kulturowych i cywilizacyjnych. Powiecie ‘wariat’, ale z punktu widzenia sztuki teza, że 2+2=5 też może być prawdziwą. Sztuka to podważanie stereotypów i autorytarnego myślenia – zawsze szkodliwych. To rewolta, ryzyko stąpania po ‘cienkim lodzie’ dla kreacji nowych jakości. Sztuką nie zawsze są zgrabnie namalowane ‘kwiaty w wazonie’, to intelektualne wyzwanie, to permanentny ruch w szeroko pojętej przestrzeni społecznej, to autokreacja, to wyjście poza anonimowy niebyt. Nasza wspólna praca nie będzie się więc odbywała się na zasadzie wartościowania. Zasadą będzie dyskusja, wzajemne przekonywanie do własnych prawd w oparciu o merytoryczne argumenty. Ładne rysunki, obrazy, zdjęcia, filmy – niekoniecznie, ale… ważne prawdy - tak.

Radek Czarkowski

Działania artystyczne

 

Działania artystyczne - współpraca z Lubuskim Teatrem

Dwa nurty

Pierwszy, zakłada regularne uczestniczenie w życiu artystycznym Lubuskiego Teatru. To comiesięczne wizyty w teatrze na spektaklach z repertuaru teatru połączone ze spotkaniem z twórcami. Żywa wymiana między widownią a artystami, poznanie procesu twórczego oraz zadań postawionych artystom w spektaklu przez reżysera, to ważne aspekty tych spotkań. Kolejna forma działań poszerzających konteksty oglądanej sztuki to spotkanie z pedagogiem teatru w trakcie tzw. warsztatu do spektaklu. Spotkanie odbywa się przed oglądanym spektaklem lub po nim. Warsztat do spektaklu posiada formę praktyczną – zaprasza do twórczego działania opartego o zadania teatralne, plastyczne, literackie oraz dyskusję. W trakcie spotkania pedagog teatru uruchamia konteksty: społeczne, historyczne, antropologiczne, poprzez które odczytywane jest przedstawienie oraz odwołuje się do doświadczeń uczestników. Sam warsztat stanowi rodzaj refleksji na temat formy spektaklu oraz problematyki obecnej w oglądanym przez widzów przedstawieniu, umożliwia pogłębiony i refleksyjny odbiór przedstawienia oraz stwarza przestrzeń do swobodnego wyrażania własnych odczuć, wrażeń i przemyśleń, zadawania pytań oraz zderzania różnych odczytań obejrzanego spektaklu. Wyrabia nawyk świadomego, krytycznego odbiorcy kultury.

Drugi nurt działań to zaproszenie do przygotowania prezentacji artystycznej we współpracy ze związanymi z Lubuskim Teatrem artystami. Prezentacja może przybrać uzgodnioną z grupą formę, np. przedstawienia, happeningu, performance’u, instalacji czy interwencji artystycznej. Celem działań jest przybliżenie sztuki teatru jako działania, za pomocą którego może ona stworzyć wypowiedź stanowiącą jej głos na wybrany temat. W przygotowywanej prezentacji, każdy z uczestników określa charakter zadania, w które chce się włączyć: aktorski, muzyczny, scenograficzny, techniczny czy promocyjny. Program pracy teatralnej obejmuje takie zagadnienia, jak tworzenie zespołu, kształtowanie obecności scenicznej, które jednocześnie stanowi trening uważności, gdyż zgodnie z myślą Augusto Boala skupia się na tym, by „zobaczyć to, na co patrzymy, usłyszeć to, czego słuchamy, odczuć, to co dotykamy, w nowy sposób doświadczyć przestrzeni”. Program obejmuje również pracę z ciałem – polegającą na pogłębianiu świadomości ekspresji i świadomego jej kierowania w sytuacji ekspozycji społecznej oraz pracę z głosem i tekstem. Zajęcia prowadzone są z myślą, by zwiększać poczucie sprawczości, podnosić pewność siebie, uczyć krytycznego myślenia pozwalającego spojrzeć wielowymiarowo na rzeczywistość, kształcić umiejętność pracy zespołowej i świadome posługiwanie się językiem sztuki. W końcu wspierać w rozwijaniu twórczej postawy wobec świata.

Emilia Adamiszyn

Taniec

 

Taniec

Oprócz klasycznego kształcenia w zakresie nauk ścisłych oraz humanistycznych i artystycznych często zapominamy jak ważne jest uczestnictwo w innych wytworach kultury. Jedną z takich form bez wątpienia jest taniec, dlatego nasze liceum umożliwimy naszej młodzieży uczestnictwo w zajęciach tanecznych. W tańcu, oprócz treningu fizycznego i koordynacji ruchowej, uczymy się komunikacji z drugim człowiekiem, poznajemy też inaczej świat poprzez fantastyczną podróż w krainę wrażeń sensualnych. Walc zabiera nas na austriackie dostojne salony balowe. Rumba odkrywa przed nami energiczną kulturę kubańską. Balet zaś przez okna petersburskich białych nocy ukazuje świat choreografii, którymi możemy wyrażać wyższe uczucia i emocje. Nie sposób zgłębiać kultury wysokiej i rozwijać się wszechstronnie bez choćby pobieżnej wiedzy teoretycznej i praktycznej w zakresie tańca. W ramach zajęć z wychowania fizycznego zabierzemy Was więc w fascynującą wędrówkę tanecznym krokiem.

Radosław Domke

Warsztaty

 

Warsztaty rozwijające kluczowe kompetencje

World Economic Forum analizując w raporcie The Future of Job czekające nas zmiany na rynku pracy wskazał najważniejsze umiejętności, które będą oczekiwane na rynku pracy:

a) umiejętność rozwiązywania problemów;

b) krytyczne myślenie;

c) kreatywność, twórcze myślenie;

d) umiejętność współpracy, synergia w zespole;

e) zdolność do podejmowania decyzji w sytuacji niepewności, stresu;

f) orientacje na zmiany i rozwój;

g) umiejętność prowadzenia negocjacji;

h) otwartość na nowe doświadczenia, ciekawość, odnajdowanie źródeł autoinspiracji.

Większość tych zdolności to przejawy inteligencji emocjonalnej, stanowiące element przewagi konkurencyjnej, cech pracownika XXI wieku. Co ważne można to wykształcić i temu będą służyć specjalnie zaprojektowane warsztaty interpersonalne dla naszych Uczniów.

Na tego typu zajęciach przewidzieliśmy w trakcie pierwszych dwóch lat łącznie 160 godzin lekcyjnych. Warsztaty będą realizowane w formule jedno lub dwudniowej, często poza szkołą, np. w Lubuskim Teatrze (gdzie zajęcia poprowadzą aktorzy Teatru) czy też trakcie licznych wyjazdów pozaszkolnych.

Seminaria mają formę praktycznego warsztatu umiejętności interpersonalnych. Typowa sesja szkoleniowa zawiera wprowadzenie teoretyczne wspierane konkretnymi przykładami z autentycznych sytuacji życiowych wraz z praktycznymi ćwiczeniami (80% czasu) wykorzystującymi metody symulacyjne, studia przypadków, analizę sekwencji zachowań interpersonalnych, testy psychometryczne pogłębiające samowiedzę Uczniów, czy też prezentacje w wykonaniu samych Uczestników.

Ekonomia

 

Ekonomia w praktyce i edukacja finansowa

Radzimy dzieciom, by chodziły do szkoły, znalazły pracę i pracowały za pieniądze, ale o pieniądzach uczymy je bardzo mało albo w ogóle niczego ich o tym nie uczymy” (R. Kiyosaki).

Dla wielu europejskich dzieci, gdy opuszczają dom rodzinny prawdziwym szokiem są koszty życia. Celem tych zajęć będzie uniknięcie w przyszłości takiego szoku, zrozumienie zasad finansów panujących we współczesnym świecie.

Zajęcia będą prowadzone przez praktyków biznesu i finansów. Warsztaty będą miały charakter interaktywny i praktyczny. Wykładowcami będą często młodzi przedsiębiorcy, chociażby z branży e-commerce, czy branży gamingowej. Czy wiesz, że polscy producenci gier podbijają cały świat i wg najnowszego rankingu „Forbesa” polskie firmy gamingowe warte są ponad 58 mld?

Czy nie będzie intrygujące dowiedzieć się jak się tworzy gry, które sprzedaje się później za miliony dolarów albo jak faktycznie zarabia się pieniądze w YouTube?

Chcemy abyś poznał i wykształcił w sobie sposób myślenia i działania typowy dla przedstawicieli świata biznesu. Kto wie, może przy wsparciu ze strony naszych Biznesowych Mentorów rozpoczniesz własny projekt, biznesowy start-up?